لحظه‌ آفرینش؛ از سقف سیستین تا پرده‌ نمایش

لحظه آفرینش آدم، اثر میکل‌آنژ

در پوستر چهل‌ و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، انگشت اشاره پیش از آن‌که عنصری گرافیکی باشد، ارجاعی است به یکی از شناخته‌شده‌ترین تصویرهای تاریخ هنر: لحظه آفرینش آدم در نقاشی سقف کلیسای سیستین، اثر میکل‌آنژ؛ همان لحظه که انگشت آفریدگار در فاصله‌ای اندک از انگشت آدم قرار می‌گیرد. این اشاره تصویری، با عبور از جهان اسطوره به قلمرو هنر، می‌تواند یادآور لحظه شکل‌گیری یک ایده، جرقه خلاقیت و آغاز آفرینش باشد؛ لحظه‌ای که هنوز چیزی به تمامی متولد نشده، اما نیروی پدید آمدنش در فاصله‌ای کوتاه و معنادار احساس می‌شود.
سینما نیز، به‌ویژه در قالب فیلم کوتاه، با همین لحظه‌های فشرده و تعیین‌کننده سروکار دارد؛ با ایده‌ای که در ذهن شکل می‌گیرد و به تصویر بدل می‌شود. از این منظر، ارجاع پوستر به شاهکار میکل‌آنژ، پیوندی میان میراث تصویری هنر جهان و میل همیشگی انسان به آفرینش برقرار می‌کند؛ هرچند ارزش نهایی این ایده، بیش از آن‌که به ارجاع تاریخی‌اش وابسته باشد، به کیفیت تبدیل آن به تصویری مستقل و متناسب با هویت جشنواره بستگی دارد.

[ماهنامه فیلم]