سینمای ایران » چشم‌انداز1391/11/04


شب بی‌بهانه

مراسم انجمن منتقدان: گرم و صمیمانه

محمد شكیبی

اواخر دهه‌ی 1360 بود كه به همت جمعی از منتقدان و سینمایی‌نویسان با سابقه و همراهی تازه‌كارانی همچون بنده جلسات متعددی به منظور پایه‌گذاری تشكل صنفی منتقدان و نویسندگان سینمایی برگزار شد. حالا در هیأت مدیره و حتی اسامی اعضای انجمن كم‌تر نامی از بنیانگذاران آن تشكل دیده می‌شود و نسل نو‌آمده‌ای وظیفه‌ی اداره و ادامه انجمن منتقدان سینمایی ایران را بر دوش دارند. بنده نیز سال‌هاست كارت عضویت خود را گم كرده‌ام و اصلاً نمی‌دانم امروز عضو این انجمن به‌شمار می‌آیم یا خیر.
با خبر شدم كه یك‌شنبه بیست‌و‌چهارم دی انجمن منتقدان در فرهنگسرای ارسباران مراسمی دارد و در آن مراسم بزرگداشتی از جهانبخش نورایی نویسنده و منتقد گزیده‌نویس و خوش‌بیان و خوش‌قلم ‌ نیز انجام می‌گیرد. جای درنگ نبود. عضو انجمن به‌حساب بیایم یا نه باید در بزرگداشت كسی كه بسیار از او آموخته‌ام حضور می‌داشتم. و راستش از همان بدو ورود به سالن یكه خوردم از انبوه جمعیت و فراوانی استقبال از جشن انجمن منتقدان، آن‌هم در سال و روزهایی كه كسالت و رخوت و آفت از زمین و آسمان بر سینمای ایران می‌بارد و نمی‌شود كه انجمن هم از آسیب این گزندها نصیبی نبرده باشد.
 راستش با ذهنیتی كه از اوضاع پرتنش كنونی سینمای كشور داشتم و مشاهده تیرهای زهرآگینی كه از هر سو بر پیكر نحیف‌شده سینماییان و آن هم در غیاب خانة سینما می‌بارد، و كار به انواع اتهام و حتی به صدور حكم‌های فردی هم كشیده شده و هر بخش از منصب‌داران سینما قانون خودمختارانه‌ی خویش را به اجرا می‌گذارد و حكم هیچ مركزیتی قابلیت اجرا ندارد، توقع شب شیرینی نداشتم و تنها به بزرگداشتی مختصر و از سر رفع تكلیف و اعلام حضوری از سر ناچاری برای انجمنی باسابقه گمان می بردم. و خیال می‌كردم به قول اخوان‌ثالث «شب شط علیلی» خواهد بود بی‌مهتاب. اما هرچه كه زمان گذشت و با اجرای گرم شهرام شكیبا شب شكل گرفت و جشن انجمن منتقدان جلو رفت گرمای آن نیز فزونی یافت. شور حضور بزرگانی كه وجودشان خود‌به‌خود غنیمت است چه رسد به این‌كه شمع محفل هم باشند. بزرگان یك‌به‌یك به صحنه آمدند و گرچه خود نیز دلخون بودند از آن‌چه بر سینما و هنرها می‌رود و اغلب تلخند به جای لبخند بر جان و بر لب داشتند، و هر یك از زاویه‌ای مشكلات گریبانگیر سینما و سینماگران را مطرح می‌كردند، اما حضورشان گرمی بود و درد و شكایت‌شان نیز شنیدنی كه بزرگ قوم بودند و حرف‌شان هیمنه‌ی بیش‌تری داشت. هنرمندانی كه به صحنه آمدند، از جواد مجابی‌ شاعر و نویسنده گرفته تا حسین علیزاده و شهرام ناظری و استاد محمدرضا درویشی اهل موسیقی تا مهرجویی‌، تقوایی، كیمیایی و پوراحمد سینماگر و زرین‌دست تصویرگر و جهانبخش نورایی و طالبی‌نژاد و طوسی منتقد تا بازیگرانی چون اكبر عبدی و فرخ‌نژاد و هنگامه قاضیانی و رضا عطاران و ده‌ها نویسنده و بازیگر و سینماگر و هنرمند نامی دیگر و به‌ویژه حضور حاضر و غایب زنده‌یادان بابك بیات و خسرو شكیبایی و منتقد دور از دیار و همیشه با دیار پرویز دوایی هر یك هیمه‌ای شدند گرما بخش شب منتقدان و كار به ‌آن‌جا كشید كه دیگر شب را بایسته بود كه این‌گونه بنامیم؛ به عاریت از مهدی اخوان ثالث بزرگ: «و شب شط جلیلی بود پرمهتاب».   

 

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: