سینمای جهان » چشم‌انداز1394/10/30


بوی خوش موفقیت

سینمای ایتالیا و ركوردشكنی یک فیلم کمدی

كیكاوس زیاری

 

سینمای ایتالیا در شروع سال جدید میلادی، یك ركوردشكنی تازه را در جدول گیشه‌ی نمایش سینماهای خود تجربه كرد. در حالی كه جدول گیشه‌ی سینماها در سراسر جهان تحت تأثیر فیلم جدید جنگ ستارگان است، كمدی کجا می‌روم؟ تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم ایتالیایی تاریخ سینمای كشورش شد. آن‌چه باعث تعجب و شگفتی تحلیل‌گران اقتصادی در این كشور شده، ركوردشكنی فیلم در مدت زمانی كوتاه است. این كمدی بزن‌وبكوب كه روز اول ژانویه در 1300 سالن روی پرده رفت، در سیزدهمین روز نمایشش به فروشی نزدیك به 57 میلیون دلار (52 میلیون یورو) دست پیدا كرد. چیکو زالونه نقش اصلی فیلم را بازی می‌کند که بازیگری را از سال 2009 شروع كرده است و در همین مدت كوتاه به یكی از موفق‌ترین بازیگران و كمدین‌های كشورش بدل شده است. منتقدان در كنار تحسین جنارو نونتسیانته در مقام کارگردان، حضور زالونه را در نقش شخصیتی به نام چیکو یكی از عوامل اصلی موفقیت فیلم دانسته‌اند. ركورددار قبلی در جدول گیشه‌ی سینماهای ایتالیا، فیلم خورشید دلوها (Sun in Buckets /Sole a catinelle ) محصول 2013 بود. جالب است که این فیلم هم تجربه‌ی مشترك دیگری از تیم دونفره زالونه و نونتسیانته بوده است. این كمدی در زمان اكران عمومی‌اش به فروش كل 56 میلیون دلار رضایت داد.
چیکو یك جوان تمام‌عیار ایتالیایی است با ماجراجویی‌هایی مورد پسند عموم تماشاگران ایتالیایی. او كه تكلیفش را با جامعه و آدم‌های دور و برش نمی‌داند و زندگی را باری‌به‌هرجهت سپری می‌كند، ناگهان در موقعیت تازه و پیش‌بینی‌نشده‌ای قرار می‌گیرد و مجبور به ایجاد تغییرهایی در نحوه‌ی زندگی‌اش می‌شود. اما از آن‌جایی که تحقق این تغییرها چندان ساده نیست، داستان وارد مسیری با چرخش‌های جذاب و تماشایی می‌شود.
کجا می‌روم؟ تا به حال حدود هفت‌ونیم میلیون تماشاچی را به سالن‌های نمایش کشانده است. با این‌كه معمولاً فیلم‌های سینمایی از هفته‌ی دوم نمایش و كاهش تعداد تماشاگران، با كاهش تعداد سالن‌های نمایش‌شان مواجه می‌شوند، اما تهیه‌کنندگان این فیلم گفته‌اند که قصد چنین کاری را ندارند. در واقع آن‌ها با چنین استقبال بالایی از فیلم‌شان، دلیلی برای كم كردن تعداد سینماهای نمایش‌دهنده نمی‌بینند. با این وجود تعداد زیادی فیلم جدید هالیوودی و بومی در نوبت اكران قرار دارند. تداوم موفقیت کجا می‌روم؟ كه ده میلیون یورو صرف تولیدش شده است باعث یک پیش‌بینی عجیب‌وغریب از سوی تحلیل‌گران شده است؛ این‌که فروش فیلم به مرز هفتاد میلیون دلار می‌رسد و ركورد فروش آواتار (جیمز كامرون) را می‌زند؛ فیلمی که در سال 2009 در سینماهای ایتالیا، 71 میلیون دلار (65 میلیون یورو) فروخت وموفق‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایتالیا عنوان گرفت. سازندگان کجا می‌روم؟ نیز دستیابی به چنین فروش کلانی را دور از ذهن نمی‌دانند. این طبیعی است که از نگاه رسانه‌های گروهی ایتالیا و منتقدان، بسیار عالی‌ست كه فیلمی ایتالیایی پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای این كشور باشد تا محصولی از هالیوود. البته تیم دونفره زالونه و نونتسیانته در سال 2009 (سال درخشش آواتار) اولین فیلم مشترك‌شان را ارائه دادند که فروش خوبی هم كرد؛ و آن‌ها را به فكر ساخت كمدی‌های دیگری انداخت تا بتوانند انبوه تماشاگران را به سالن‌ها بکشانند. دیگر نكته‌ی جالب این‌كه، زالونه در تمام فیلم‌های مشترکش با نونتسیانته، همكار فیلم‌نامه‌نویس او بوده است.
از همان روز اول كه کجا می‌روم؟ هفت میلیون دلار فروش كرد، عموم تحلیل‌گران پیش‌بینی ركوردشكنی‌های تازه در جدول فروش را كردند. فیلم در سه روز اول نمایش به فروش باورنکردنی 24 میلیون دلار دست یافت و قبل از رسیدن به پایان هفته‌ی دوم نمایش، مرز 44 میلیون دلار را رد كرد.
کجا می‌روم؟ در زمانی به موفقیت بالای مالی دست یافته است كه فیلم پرسروصدای جنگ ستارگان: نیرو بیدار می‌شود هم روی پرده‌ی سینماهای ایتالیا است و تماشاگران زیادی را جذب خود کرده است. این فیلم در روز اول نمایشش 26 میلیون دلار فروش كرد و پرسش‌هایی را در مورد تغییرهای تازه در جدول گیشه مطرح كرد. برخی از تحلیل‌گران سینمایی به این نكته اشاره می‌كنند كه ركوردشكنی کجا می‌روم؟ و پیشی گرفتنش از آواتار، می‌تواند با یك ركوردشكنی تازه‌تر از سوی جنگ ستارگان همراه شود! اما حتی اگر این كمدی ایتالیایی نتواند برای مدت زمانی طولانی لقب پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای كشورش را حفظ كند، باز هم نمی‌توان این واقعیت را انكار كرد كه سخت مورد توجه دو صنعت سینمای آمریكا و فرانسه قرار گرفته است. ظاهراً قرار است دو نسخه به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی از این كمدی ساخته شوند. البته هنوز معلوم نیست عوامل تولید این فیلم‌ها چه كسانی هستند، ولی می‌توان پیش‌بینی كرد كه گروهی از هنرمندان سرشناس سینمای فرانسه و هالیوود، پشت این بازسازی‌ها قرار بگیرند.
نونتسیانته درباره علت موفقیت فیلم‌هایش می‌گوید: «ما می‌دانیم چه‌گونه ریاكاری موجود در آدم‌ها را تعریف كنیم و از تعریف چیزهایی غیر از آن، چه‌گونه پرهیز کنیم. تماشاگران هم متوجه این موضوع شده‌اند و از ما در این راه حمایت می‌كنند. یكی از نكاتی كه متوجه شده‌ام، علاقه‌ی مردم به كمدی‌های قدیمی و سنتی است. در مقایسه با كمدی‌هایی كه پدران‌مان می‌دیدند، من حس لذت بردن بیش‌تر را به فیلم‌هایم افزوده‌ام. فیلم‌های ما معمولاً پایان خوش دارند، حتی اگر حس آرامش را برای تماشاچی به ارمغان نیاورند. متأسفانه خیلی كم به سینما می‌روم و وقتی هم به تماشای فیلمی می‌نشینم، می‌بینم تفاوت‌های زیادی با فیلم‌هایم دارند. من خودم دوست‌دار كمدی‌های بلیك ادواردز و پیتر سلرز هستم. با این حال، ترجیح می‌دهم از واقعیت‌ها بگویم تا فضاها و داستان‌های سوررئال.»
زالونه هم می‌گوید او و دوست كارگردانش وقتی فیلمی می‌سازند، به دنبال آن هستند كه برای یك ساعت و نیم بخندند و خوش باشند. به عقیده‌ی او، این همان كاری است كه کجا می‌روم؟ و بقیه‌ی فیلم‌های مشتركش با نونتسیانته انجام می‌دهند و به همین دلیل است كه این فیلم‌ها چنین با استقبال بالای تماشاگران ایتالیایی روبه‌رو می‌شوند.

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: