سینمای جهان » نقد و بررسی1392/05/09


مردی با مشت‌های آهنین

بازیگوشی‌های تارانتینویی تمامی ندارد

 

مردی با مشت‌های آهنین The Man with the Iron Fists
كارگردان: آر.زد.ای. فیلم‌نامه: الی راث، آر.زد.ای. بازیگران: آر.زد.ای (آهنگر)، راسل كرو (جك چاقوكش)، لوسی لیو (خانم شكوفه)، ریك یون (زِن یی). محصول 2012،‌ 95 دقیقه.
یك محموله‌ی طلا در حال گذر از یك دهكده‌ی كوچك در چین فئودالی است. به همین دلیل گروه‌های خلافكار مختلف به دهكده هجوم می‌آورند تا محموله را بربایند...

بازیگوشی‌های تارانتینویی تمامی ندارد

هومن داودی: كوئنتین تارانتینو آن قدر سابقه‌ی پروپیمانی در انجام كارهای عجیب‌وغریب دارد كه می‌شود پرزنت كردن فیلم مردی با مشت‌های آهنین توسط او را به روش‌های غیرمعمول و بازیگوشانه هم تفسیر كرد. شاید تارانتینو به این دلیل از اعتبارش برای این فیلم خرج كرده تا به همه ثابت كند چه فیلم‌ساز خوبی است و هر كسی نمی‌تواند با استفاده از المان‌های سینمای او فیلم خوب بسازد! مردی با... اغلب عناصر و تم‌های آشنا و مورد علاقه‌ی تارانتینو و یاور همیشگی‌اش، رابرت رودریگز، را در خود دارد. از سفره شدن دل و روده‌ی آدم‌ها و خون و خون‌ریزی با استفاده از آب گوجه تا داستان نحیفی كه فقط بهانه‌ای است برای نمایش بزن‌بزن‌های «كاراته‌ای» به سبك فیلم‌های اولیه‌ی جت لی و جكی چان و هم‌مسلكان آن‌ها. مردی با... در واقع قصد دارد یك پارودی بامزه از این نوع فیلم‌ها باشد و به‌روشنی از فیلم‌های تارانتینو مثل بیل را بكش، سیاره‌ی وحشت و ماشِته‌ی رابرت رودریگز و جوش‌وخروش كونگ‌فوی استیون چو الهام گرفته است. اما آن‌چه باعث می‌شود این فیلم فاصله‌ای نجومی از فیلم‌های مذكور داشته باشد فقدان هویت و اصالت در كارگردانی‌اش است. از سر و روی فیلم می‌بارد كه آر.زد.ای، كه بازیگری‌اش در نقش اصلی فیلم به اندازه‌ی كارگردانی‌اش پر از عیب و ایراد است، مرد این میدان نیست و از فیلم‌ها و دنیایی كه قصد شوخی و عشق‌بازی با آن را داشته جز تصویرها و ایده‌های سطحی چیزی در ذهن نداشته است. مشكل این‌جاست كه در این زمینه نمی‌شود خیلی توضیح و تفسیر ارائه داد؛ چون آن چیزی كه مثلاً پشت دوربین جنگوی زنجیرگسسته بوده و باعث شده این فیلم به طور هم‌زمان موفق به هجو و ستایش ژانر وسترن شود، كیفیتی یگانه است كه از عشق بی‌چون‌وچرا و طولانی سازنده‌اش به فیلم‌های مورد علاقه‌اش می‌آید. اما از شخصیت‌های تك‌بعدی (از جمله شخصیت نمایشی راسل كرو كه اصلاً معلوم نیست در این فیلم چه می‌كند)، سكانس‌های زدوخورد بی‌هویت و لحظه‌های كمدی‌ ناموفق مردی با... كاملاً مشخص است كه سازنده‌اش فقط چندین نما یا ایده‌ی منفرد و بعضاً جالب در ذهن داشته و چون عاشق دل‌سوخته‌ی زمینه‌ی كاری‌اش نبوده نتوانسته كلیت منسجم و هویت مستقلی برای اثرش بیافریند. وقتی یكی از شخصیت‌های اصلی فیلم با بازی لوسی لیو جان به جان‌آفرین تسلیم می‌كند و تأثیر خاصی بر احساسات تماشاگر نمی‌گذارد، مسلماً یك جای كار ایراد دارد. البته فیلم خوب ساختن در این وادی (یعنی ساختن پارودی و آفرینش هم‌زمان یك هویت مستقل برای آن) كاری بس مشكل است و شاید تعداد كسانی در دنیا كه می‌توانند به‌سلامت روی این مرز باریك راه بروند به تعداد انگشتان یك دست هم نرسد. اگر بشود امتیازی برای آر.زد.ای قائل شد، به دلیل همین جسارتش خواهد بود. (امتیاز: 3 از 10)

 

RZA وارد می‌شود!

حسین جوانی: RZA، آهنگ‌ساز و رَپر معروف، در یکی از قسمت‌های سریال کالیفرنیایی زیستن (2007) به نکته‌ی خوبی اشاره می‌کند. این‌که تمام پله‌های موفقیت را طی کرده و حالا وقت آن رسیده که بازیگر شود و پس از آن فیلم بسازد. گویا خیلی زود این تصور به نتیجه رسیده است و RZA که بیش‌تر لَنگ فیلم‌نامه‌ای بود که بتواند شخصیت خودش را در آن بروز دهد، خودش دست به کار شده و هم فیلم‌نامه را نوشته هم فیلم را ساخته و هم نقش قهرمان فیلم را بازی کرده و طبعاً می‌بایست موسیقی هم کار خودش می‌بوده که به این یکی هم نه نگفته و خلاصه با مقیاس‌های جهان‌سومیِ هنرمندِ مؤلف، مردی با مشت‌های آهنین را می‌توان «اثر» RZA نامید. تصور این‌که RZA فیلم بسازد و این طور هم فیلم خوبی از آب دربیاید تقریباً بعید می‌نمود؛ البته از این نظر که در رده‌ی فیلم‌های بزن‌بزن، مردی با... با تعادل به‌جایی که بین شخصیت‌پردازی و وجوه فانتزی این مدل فیلم‌ها برقرار می‌کند، سرگرم‌کننده و خوش‌ساخت است و به کیفیت همان آثار کلاسیکی که از آن‌ها تغذیه می‌کند. اگر دوران نوجوانی شما هم با فیلم‌های کاراته‌ای- هنگ‌کنگی سپری شده،  مردی با... می‌تواند حتی برای‌تان نوستالژیک هم باشد. (امتیاز: 5 از 10)

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: