سینمای جهان » نقد و بررسی1392/04/05


فیلم‌های روز جهان

نگاهی به سه فیلم: لوپر، پینا، روزنامه‌چی

حسین جوانی

 

لوپر Looper
نویسنده و كارگردان: رایان جانسن، بازیگران: جوزف گوردن-لویت (جو)، بروس ویلیس (جو پیر)، جف دانیلز (اِیب)، امیلی بلانت (سارا). محصول 2012، 119 دقیقه.
سال 2044. با این‌كه هنوز سفر در زمان اختراع نشده اما در سی سال بعد یعنی 2074 اختراع می‌شود. مافیای آینده برای خلاص شدن از شر دشمنان‌شان، آن‌ها را به گذشته می‌فرستند تا كشته شوند. لوپرها كسانی هستند كه در زمان و مكان از پیش تعیین‌شده منتظرند تا به محض ظهور قربانی‌ها آن‌ها را بكشند. جو لوپری است كه در یكی از مأموریت‌هایش با نسخه‌ی سی سال بعد خودش روبه‌رو می‌شود و برای كشتنش دچار تردید می‌شود...

اکشن فلسفی

همه چیز متکی به فیلم‌نامه است. پیچیدگی مکانیکی فیلم‌نامه، گاه بیننده را سَردرگم و گاه غرق در لذت می‌کند. مجموعه‌ی ارجاع‌های فیلم به شخصیت‌ها، موقعیت‌ها، فیلم‌ها و حتی شخصِ برویس ویلیس و سیما و گویشش از لوپر فیلمی جذاب ساخته است. فیلمی که بر لبه‌ی تیغ تبدیل ‌شدن به اثری پیچیده و فلسفی قرار دارد اما زیرکانه به اکشنی خوش‌ساخت تبدیل شده است. لوپر قوت اصلی‌اش را از کهن‌الگوهایی مثل خاک و مادر می‌گیرد اما فیلمِ مدرن و آینده‌نگرانه‌ای است. می‌توان امیدوار بود لوپر به دلیل مفاهیم مستتر علمی و فلسفی‌اش خیلی زود جایگاهی معادل تلقین (كریستوفر نولان، 2010)، میان فیلم‌های علمی‌خیالی پیدا کند و یا حداقل رایان جانسن که جنم و اندیشه‌ی ورود به چنین مفاهیمی را دارد تبدیل به فیلم‌ساز موفقی شود. (امتیاز: 5 از 10)

پیناPina
نویسنده و كارگردان: ویم وندرس. با حضور: رجینا ادوِنتو، مالو آیرودو، روث آمارانته. مستند، محصول 2011، 103 دقیقه.
فیلمی درباره‌ی طراح رقص فقید آلمانی پینا باوش كه در آن مشهورترین طراحی‌هایش به تصویر كشیده شده است.

ادای دين كور

بعید است از هنرهای مدرن لذت ببرید و از پینا لذت نبرید و در مقابل بعید است میانه‌ی خوبی با هنرهای مدرن به‌خصوص رقص مدرن نداشته باشید و اصلاً بتوانید پینا را تحمل کنید. پینا بیش‌تر بر اساس ذوق‌ورزی و ادای دین به پینا باوش ساخته شده و شاید بیش از هر چیز به این انگیزه که سندی تصویری از هنرمندی جهانی برای آیندگان باقی بماند. شیوه‌ی کارگردانی وندرس در انتخاب جای دوربین شگفت‌انگیز است اما خبر چندانی از حس و قدرتی که رقصنده‌ها در مصاحبه‌ها بر آن تأکید دارند، نیست. در واقع فیلم در ساختن شمایل یک هنرمند موفق اما در تبیین دلایل این هنرمندی ناموفق است. (امتیاز: 1 از 10)

روزنامه‌چی The Paperboy
كارگردان: لی دانیلز. فیلم‌نامه: پیتر دكستر، لی دانیلز. بازیگران: زك افرون (جك)، متیو مك‌كانهی (وارد)، نیكول كیدمن (شارلوت)، جان كیوزاك (هیلاری). محصول 2012، 107 دقیقه.
یك گزارشگر به شهر زادگاهش در فلوریدا بازمی‌گردد تا درباره‌ی پرونده‌ای شامل چندین قتل تحقیق كند...

مترسك

روزنامه‌چی از آن داستان‌هایی است که به احتمال زیاد روی کاغذ به‌شدت خواندنی‌ست. پُر از شخصیت‌های پیچیده و موقعیت‌هایی که به بلوغ فردی‌شان می‌انجامد یا توصیف‌شان با کلمات به‌شدت تحریک‌کننده است. ولی آن‌چه به تصویر درآمده ملغمه‌ای نامفهوم از ترکیبی از آدم‌های بیمار و سرخورده‌ی جنسی در کنار داستانی مثلاً معمایی-پلیسی است که به‌زحمت حتی می‌شود خط داستانی‌اش را پیگیری کرد. شخصیت‌ها مجبورند برای مشخص شدن انگیزه‌های رفتاری‌شان مدام در مقابل هم شخصیت‌های دیگر را در حد یک روان‌شناس تحلیل کنند و درست همین جاهاست که روزنامه‌چی چنان به توضیح دادن همه چیز می‌افتد که حتی زیبایی اولین عشق پسر را هم به باد می‌دهد. روزنامه‌چی اما بی هیچ توضیحی یک نیکول کیدمن خوب دارد. (امتیاز: 3 از 10)

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: