سینمای جهان » نقد و بررسی1392/03/12


فیلم‌های روز جهان

نگاهی به «هتل ترانسیلوانیا» ساخته‌ی گِندی تارتاكُوفسكی

 

هتل ترانسیلوانیا  Hotel Transylvania
كارگردان: گِندی تارتاكُوفسكی. فیلم‌نامه: پیتر بِینهم. صداپیشگان: آدام سندلر (دراكولا)، اندی سمبرگ (جاناتان)، سلنا گومز (مِیویس)، استیو بوشمی (وِین). انیمیشن. محصول 2012، 91 دقیقه.
كنت دراكولا در محیطی دورافتاده كه با جنگلی هولناك احاطه شده، هتلی تأسیس كرده كه همه‌ی موجودات ترسناك دنیا می‌توانند بدون آن‌كه انسان‌ها مزاحم‌شان بشوند، اوقات خوشی را در آن بگذراند. اما كاروبار این هتل با ورود تصادفی انسانی به نام جاناتان به خطر می‌افتد...

کمدی‌رمانتیک هیولایی

علیرضا حسن‌خانی: در روزهایی که در سینمای خودمان فیلم خوب قاعده‌ی تصادف را روی پرده داریم که به روابط پدری با دخترش می‌پردازد تماشای یک رابطه‌ی پدر و دختری دیگر، آن‌ هم از نوع خون‌آشامی‌اش و به سبک انیمیشن، تصادف دل‌پذیر و شیرینی است. هتل ترانسیلوانیا نگاهی عجیب و جذاب است به روابط پدر و فرزندی با وجود این نکته‌ی جالب که این رابطه میان کنت دراکولا و دخترش شکل می‌گیرد. نقطه‌ی قوت هتل ترانسلوانیا در این است که فیلم در حد یک انیمیشن کودکانه متوقف نمی‌ماند و به یک کمدی‌رمانتیک جذاب پهلو می‌زند. در عین حال رویکرد انسانی فیلم به موجوداتی به نام هیولا که ظاهراً باید ترسناک و خطرناک‌ باشند، دعوت آشکاری است به برقراری یک گفتمان دیگرخواهانه و ضد نژادپرستی و استعاره‌ای کمیک و کودکانه است از لزوم هم‌نشینی و درک متقابل طبقات فرودست و ملل دیگر جهان که بعضاً دشمن و یا تروریست به نظر می‌رسند. با این‌ همه آن‌چه به فیلم تشخص می‌بخشد و تماشایی‌ترش می‌کند بیش از آن‌که ریشه در انیمیشن بودن، پرداخت هنرمندانه و یا طنز جذابش داشته باشد، مرهون نزدیکی انکارناپذیرش به الگوهای دل‌پذیر کمدی‌رمانتیک است. نکته‌ی جالب در مورد فیلم این است که هتل ترانسیلوانیا محصول کمپانی کلمبیاست که تا پیش از این کم‌تر به تولید انیمیشن می‌پرداخته و همین نکته می‌تواند نوید حضور یک کمپانی بزرگ دیگر در تولید انیمیشن برای دوست‌داران این سبک فیلم‌سازی باشد. (امتیاز: 8 از 10)

 

فقط چند شوخی كوچك و زودگذر

هومن داودی: انیمیشن عرصه‌ای است كه به فیلم‌ساز فرصت می‌دهد تا افسارگسیخته‌ترین رؤیاها را به تصویر بكشد و مدام لحظه‌ها و ایده‌های تازه‌ای بیافریند. تمام جذابیت و ارزش هتل ترانسیلوانیا در ایجاد همین معدود لحظه‌های كوچك لذت‌بخش اما زودگذر خلاصه شده و فیلم‌ساز موفق نشده از پس این شوخی‌های گه‌گاه بانمك، جهان بزرگ‌تر و عمیق‌تری بیافریند. بهترین ایده‌ی فیلم جابه‌جایی جایگاه سنتی موجودات ترسناك و ترسیدن آن‌ها از انسان‌هاست. چنین پیرنگ جالبی كه می‌توانست محور اصلی قرار بگیرد و با گسترش آن هجوی تمام‌عیار از مناسبات انسان مدرن شكل بگیرد، به چند شوخی كوچك تقلیل یافته است. حركات سریع و بی‌جای دوربین و به تبع آن موجودات مختلف حاضر در صحنه خود نشان از این دارد كه سازندگان این انیمیشن به دنبال تأثیرگذاری كوتاه‌مدت روی مخاطبان‌شان (كه اكثراً خردسالان هستند) بوده‌اند و برای خنده گرفتن از آن‌ها به این تمهیدهای دم‌دستی روی آورده‌اند. بر همین اساس می‌شود رقص و آوازهای گاه و بی‌گاه فیلم را، كه با حركت‌های محیرالعقول موجودات ترسناك همراه است، را هم تحلیل كرد. رابطه‌ی بین كنت دراكولا با دخترش و حتی با جاناتان مطلقاً ناكارآمد و كلیشه‌ای به تصویر كشیده شده و تحول‌های آنی و آبكی به هتل ترانسیلوانیا آسیب‌ جدی رسانده است. در راستای ایجاد همان لحظه‌ها و شوخی‌های زودگذر، به جای شخصیت‌پردازی تیپ‌سازی صورت گرفته و صداپیشگانی انتخاب شده‌اند كه ید طولایی در این زمینه دارند. همان طور كه آدام سندلر و اندی سمبرگ در به‌اصطلاح كمدی‌های اخیرشان به شكلی رقت‌انگیز از نمایش كمدی و طنز و ایجاد روابط و شخصیت‌های پذیرفتنی و باورپذیر عاجز بوده‌اند، در هتل ترانسیلوانیا هم ظرفیت‌های بالقوه‌ی سوژه‌ی جذاب‌ اثر - با تكیه بیش از حد به این دو و انتقال فضای حاكم بر فیلم‌های اخیرشان به این انیمیشن - به هدر رفته است. متأسفانه روح كمدی‌های نازل اخیر آدام سندلری در هتل ترانسیلوانیا هم حلول كرده است؛ با این‌كه یك سر و گردن از همه‌ی آن‌ها بالاتر قرار می‌گیرد. (امتیاز: 4 از 10)

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: