سینمای جهان » نقد و بررسی1391/12/05


فیلم‌های روز جهان

نگاهی به: سزار باید بمیرد (پائولو و ویتوریو تاویانی) و تن صدای كامل (جیسن مور)

هومن داودی

سزار باید بمیرد Cesare deve morire / Caesar Must Die

نویسنده و کارگردان: پائولو و ویتوریو تاویانی. بازیگران: کوسیمو رگا (کاسیوس)، سالواتوره استریانو (بروتوس)، جووانی آرکوری (سزار)، آنتونیو فراسكا (مارك آنتونی)، وینچنتزو گالو (لوچو)، فابیو كاوالی (مدیر تئاتر). محصول ۲۰۱۲ ایتالیا، 76 دقیقه.
فابیو کاوالی، کارگردان تئاتر، گروهی از زندانیان زندان فوق‌امنیتی «ربیبیا»ی رُم را برای اجرای نمایشی بر اساس جولیوس سزار شکسپیر انتخاب می‌کند. تمرین‌ها در زندان انجام می‌شود. روز اجرا همه چیز به‌خوبی پیش می‌رود و تماشاگران هیجان‌زده گروه را تشویق می‌کنند و این تجربه به تجربه‌ای بسیار عمیق و تأثیرگذار در زندگی زندانیان تبدیل می‌شود.

جذابیت روی كاغذ

جذابیت‌ها و نكته‌های مثبت سزار باید بمیرد از روی كاغذ فراتر نمی‌رود. ایدة اجرای نمایش جولیوس سزار در یك زندان فوق امنیتی و با استفاده از زندانیان واقعی بسیار جذاب است اما مسألة مهم این‌جاست كه از خلال این اجرا چه چیزی قرار است عاید مخاطب فیلم شود؟ تركیب موضوع‌های مربوط به نمایش‌نامه و زندگی واقعی زندانیان به شكلی پراكنده، نامنسجم و بی‌ظرافت انجام شده و از آن بدتر، فیلم‌ساز پیام‌هایش را به شكلی گل‌درشت در فیلم فریاد می‌زند. برای مثال در صحنه‌هایی كه هنوز نمایش به اجرا نرسیده فیلم سیاه‌وسفید است و زمان اجرای نمایش‌نامه رنگی. البته در خلال سیاه‌وسفیدی، وقتی چشم یك زندانی به پوستری از طبیعت می‌افتد، برای لحظه‌ای فیلم رنگی می‌شود تا به روترین شكل پیامش را منتقل كند. اما تیر خلاص جمله‌ای است كه یكی از زندانیان در پایان فیلم رو به دوربین می‌گوید تا اگر احیاناً تماشاگری متوجه حرف اصلی فیلم نشده كاملاً شیرفهم شود. نمایش‌نامة بی‌همتای شكسپیر آن قدر جذابیت دارد كه حتی روخوانی‌اش هم باعث جلب توجه می‌شود، اما برادران تاویانی برای فیلم كردن قصه‌شان نتواسته‌اند چیزی بر جذابیت ذاتی متن شكسپیر بیفزایند و به همین دلیل سزار باید بمیرد به فیلمی كسالت‌بار و ملال‌آور تبدیل شده است. (امتیاز: 3 از 10)

 

تن صدای كامل  Pitch Perfect

كارگردان: جیسن مور. فیلم‌نامه: كِی كانُن. بازیگران: آنا كندریك (بكا)، بریتنی اسنو (كلویی)، آنا كَمپ (آبری)، اسكایلر آستین (جسی). محصول 2012، 112 دقیقه.
بكا كه به‌تازگی در دانشگاه قبول شده در آرزوی دی‌جی شدن است. او همان ابتدا با گروهی از سال‌بالایی‌ها آشنا می‌شود كه یك گروه موسیقی عجیب دارند؛ آن‌ها بدون هر گونه ساز و فقط با دهان، آهنگ‌های مشهور را بازخوانی می‌كنند و در مسابقات حرفه‌ای، این نوع موسیقی را اجرا می‌كنند.

قلب‌های تپلی

اگر بخواهیم برای هالیوود فقط و فقط یك دلیل برای بقای طولانی‌مدتش در میان هجوم همه‌جانبة انواع و اقسام رسانه و مولتی‌مدیا قائل باشیم، توانایی بی‌نظیر رؤیاسازی‌اش است. هالیوود است كه می‌تواند از دم‌دستی‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین موضوع‌ها و اتفاق‌ها رؤیا بسازد و بفروشد و حال مخاطبانش را خوب كند. تن صدای كامل فیلمی است كه دقیقاً در همین مسیر قرار می‌گیرد. موضوعی به‌ظاهر سطحی و كم‌اهمیت هم‌چون تلاش گروهی دانش‌آموز دبیرستانی برای بردن جایزة اصلی در مسابقات كنسرت‌های بدون ساز، دست‌مایة فیلمی شده پر از انرژی، موسیقی، هیجان و احساس. درست است كه فیلم از اول تا به آخر در مسیر كلیشه‌های تكراری پیش می‌رود و گره‌های دراماتیكش به‌سادگی شكل می‌گیرند و گشوده می‌شوند، اما تن صدای كامل فیلمی است كه در آن مسیر مهم است نه مقصد. در این مسیر دل‌پذیر است كه فیلم‌ساز داستانش را با روانی و شیرینی تعریف می‌كند، فیلمش را از موسیقی‌های شنیدنی پر می‌كند و شوخی‌های ریزودرشتی (مثل شوخی عالی رفتار دخترك سیاه‌پوست پشت میز قمار كه از سطح فیلم فراتر است) رو می‌كند. شاید اگر جاد آپاتو و گروه كمدی فوق‌العاده‌اش كه سبك نوینی را در تلویزیون و سینما ارائه كردند نبودند، هرگز چنین فیلمی ساخته نمی‌شد. از این لحاظ، تن صدای كامل بیش از همه وام‌دار ساق‌دوش‌ها (پل فیگ، ‌2011) است كه شوخی‌های مردانه، صریح و بی‌پردة آپاتویی را به دنیای خانم‌ها منتقل كرده بود. در نهایت، تن صدای كامل با همة پیش‌بینی‌پذیری‌اش چنان بی‌تكلف و خودمانی است و كه به‌سختی می‌شود دوستش نداشت. فیلمْ به قول آن آواز‌خوان چاق (كه خطاب به بقیه می‌گوید) در عین این‌كه خیلی لاغر است، قلب تپلی دارد. (امتیاز: 6 از 10)

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: